Szkoła Podstawowa w Zagorzycach Dolnych
im. Władysława Broniewskiego

 

„Człowiek tyle jest wart
ile może dać drugiemu człowiekowi.”


Ludzie wciąż dążą do zaspokajania swoich potrzeb. A co się dzieje, gdy ktoś ma potrzebę pomocy innym. A co, gdy takich osób jest więcej? A co, gdy się spotykają?... Tak było właśnie 20 X 2017r., gdy zebrali się uczniowie klas IV-VI na spotkaniu, którym omówiono ideę wolontariatu. Chętni uczniowie poznali prawa, obowiązki i cechy wolontariusza oraz wolontariatu. Uczniowie wraz z nauczycielem stworzyli mapę mentalną wyjaśniającą podstawowe pojęcia: „wolontariat”, „wolontariusz”. Uczniowie podawali wszystkie możliwe skojarzenia z wymienionymi pojęciami i zapisywali na kartkach. Następnie dzieci układały z rozsypani wyrazowej zdanie „Wolontariat, to bezinteresowna działalność dla dobra innych lub całego społeczeństwa”, „Wolontariusz, to osoba, która dobrowolnie i bezpłatnie pomaga innym”. Dzieci na spotkaniu również układały krzyżówkę wpisując w dane miejsce cechy wolontariusza np.: dobry, bystry, lubiany, aktywny, słowny, pracowity, odważny, wytrwały, szczery, punktualny, sympatyczny, uczciwy… Na podsumowaniu wyjaśniłam dzieciom, że aby pracować jako wolontariusz nie trzeba mieć specjalnych umiejętności, najważniejsze to dobre chęci, czyli chęć niesienia pomocy innym oraz odpowiedzialność i wolny czas.









Ten, który daje otrzymuje jeszcze więce
j"


 

Doświadczamy różnych uczuć… Uczniowie układali hasło z rozsypani literowej: ”UCZUCIA”. Wyjaśnialiśmy sobie, że każdy z nas przeżywa różne uczucia. Uczucia są w nas. Towarzyszą nam od urodzenia, odzwierciedlają nasz stosunek do otoczenia, a także do samego siebie. Uczniowie gestem wyrażali rysunki twarzy, które wyrażają różne emocje, następnie podpisywali ilustrację nazwą uczucia, naklejali buźki.

Uczniowie wysłuchali opowiadania: „Występy szkolne”, rozmawialiśmy o uczuciach Karola jakich doznał w szkole podczas recytacji wiersza. Doceniamy każdy wysiłek ucznia podczas występów w szkole i umiemy określić uczucia innych osób.






„Pomagając innym – pomagamy sobie”

Dzieci wysłuchały bajki o pomaganiu innym i szacunku dla starszych pt. „Brat i siostra”. Uzupełniły słoneczko z hasłem „POMOC”, a promykami były skojarzenia zawierające wyrazy związane z pomocą. Uczniowie wyrażali swoją opinię na temat istoty pomocy ukazanej w bajce oraz jej obecności w samym życiu. Wyrazili swoją ocenę o bohaterach bajki i stwierdzili, że rodzeństwo pomagało ludziom oraz zwierzętom. Następnie uczniowie ułożyli hasło z rozsypani wyrazowej podsumowujące zajęcia. „Kiedy pomagasz innym – stajesz się lepszym człowiekiem.”















„Gdzie można szukać dobroci, a gdzie ją można znaleźć”

Uczniowie czytali wiersz „Pytania” J. Papuzińskiej i odpowiadali na pytania retoryczne zamieszczone w wierszu. Znaleźli odpowiedzi na pytania co to jest dobroć i gdzie jej szukać. Uczniowie używali również słownika. Zajęcia uświadomiły, że bycie dobrym pomaga w relacjach międzyludzkich oraz sprzyja budowaniu pozytywnego postrzegania siebie przez innych oraz przez samego siebie. Uczniowie zrozumieli, że dobroć jest ważna w życiu każdego człowieka. Uczniowie rozwiązywali krzyżówki na temat dobroci oraz uzupełnili „walizkę” z hasłem „Niosę pomoc innym”.












 „ Czy warto pomagać innym”

Dzieci pracowały z wierszem „Czy to trudne”, rozmawiały o treści wiersza, odpowiadały na pytania związane z pomocą. Pogłębili więzi łączące uczniów w klasie, rozwijali też wrażliwość na potrzeby innych ludzi. Na zajęciach zachęcano wszystkich uczniów do niesienia pomocy innym – niepełnosprawnym. Uczniowie naklejali „buźki” na wesołego aniołka, który odzwierciedlał nastrój wiersza i spotkania. Z zajęć wypłynęły wnioski:

  • Warto pomagać, bo dzięki temu wzbogacamy siebie,
  • Warto pomagać innym, bo dzięki temu można ciekawie spędzić czas, zabić nudę, uszczęśliwić kogoś, itp.








„Każdy jest komuś potrzebny – praca z osobami niepełnosprawnymi”

Zajęcia kształtowały u uczniów postawę akceptacji, tolerancji oraz poszanowania innych i szacunku dla osób chorych – niepełnosprawnych. Czytali wiersz „Tolerancja” M. Pawiańśkiej, który udowodnił, iż najważniejsze jest to, co posiadamy wewnątrz i niepełnosprawny nie znaczny gorszy.





„Pomocna dłoń”

Uczniowie rozmawiali o przygotowaniu niespodzianki z okazji Mikołajek dla dzieci z hospicjum – wykonywali dla nich kolorowe puzzle. Zajęcia uświadomiły im, że potrafią dzielić się różnymi dobrami z innymi. Dzieci zastanawiały się również w jaki sposób można sprawić komuś przyjemność – niespodziankę bez większego wysiłku. 







„Każdy jest komuś potrzebny – praca z osobami niepełnosprawnymi. Podziel się cukierkiem   z innymi dziećmi.”

Zajęcia uświadomiły dzieciom czym objawia się niepełnosprawność, że niepełnosprawny nie znaczy gorszy. Uczniowie czytali przysłowia, wiersze i opowiadanie o Ani. Rysowali dłoń wpisując na jej palcach „Lubię Cię za” – uzupełniali za co lubią kolegów i koleżanki. Dzieciom najbardziej spodobało się przysłowie „ Nie śmiej się dziadku z czyjegoś wypadku, a dziadek się miał i to samo miał”. Uczniowie przedstawili zasadę, że nigdy nie należy nikogo wyśmiewać, bo nigdy nie wiadomo, co może nas samych spotkać. Na zakończenie zajęć dzieci rysowały plakat zachęcający inne koleżanki i innych kolegów do zbiórki słodyczy dla dzieci z Hospicjum w Rzeszowie pod hasłem: „Pomóż ubrać choinkę chorym dzieciom”.







7 grudnia zakończyła się zbiórka słodyczy Szkolnego Koła Caritas.